Mówią: "Szukajcie, a znajdziecie". Powodzenia!

Mogło być gorzej – moje dziecko gryzie

Czuję się stary i zmęczony. Zapisałem to wszystko.


 

Poniedziałek

Śnią mi się: zakrystia, gong i berło. Jestem ministrantem i mam służyć do Mszy. Chyba się wygłupiłem, bo już w komży i klęczę; berłem uderzam w gong. Ale nie ma księdza – nikt nie wychodzi do ołtarza.

Sen jak życie, bo złe miejsce, zły czas i kościół katolicki w wersji „hodowla neurotyków”.

Sobota

Nie płakałem po Różewiczu, Miłoszu, Bartoszewskim. Brzydzę się emocji stada. Ale dzisiaj zmarł prof. Osiatyński (Wiktor O.). Chcę wypłukać z siebie żal, więc notuję: „Kurwa, kurwa, kurwa”.

„Nie poprosiłam o tekst o sztuce odchodzenia” – napisała do mnie Kasia Sroczyńska – „Nikt nie zamówił – bali się, że zrobi «Wyborcza». I nikt nie zrobił. I już o nic nie można zapytać”.

Wtorek

Czytam u Máraia: „Istnieją mądrzy ludzie, którzy nie są zdolni. Istnieją ludzie zdolni, którzy nie są mądrzy. I oprócz nich istnieją całe tłumy ludzi niezdolnych i niemądrych, ale sprytnych i wygadanych. I często to oni zwyciężają”.

Strach zwyciężać.

Środa

Na Facebookowym profilu Deon.pl pytanie: „Dlaczego Kościół nie lubi nacjonalizmu?”. Odpowiedź: „Nie lubi, bo to kościół Pieronków”.

Pierożków.

PS Dopóki Pierwszym Biskupem Polski jest o. Tadeusz – funta kłaków warte wasze pasterskie listy.

Sobota

Reporterka Anna Śmigulec stawia warunki: „Miejsce musi być przytulne, żaden industrial”. Spotykamy się w kawiarni, gdzie hasło do WiFi brzmi „zabijecikota”, a obca dziewczynka* głaszcze reporterkę po nogach.

Właściciele dziewczynki zakłopotani, więc pocieszam: „Mogło być gorzej – moje dziecko gryzie”. Mówili po polsku, cudze nieszczęście powinno dodać im otuchy.

*reporterka sugeruje, żeby dodać „znienacka”.

Niedziela

Małe zwycięstwa, drobne sukcesy: po burzliwej dyskusji Wikipedia uznała, że jestem encyklopedyczny.

Czwartek

–  Musisz być taki oczytany i od rana rzucać Jastrunem?
–  Pozory. Udawanie mądrego to mój sposób na przetrwanie.

PS „Kolonia Karna” Jastruna – 15/10.

Piątek

Rano:

Przed tygodniem plakat-reklama: „Komu w drogę, temu ból”. Dzisiaj: „Głową bólu nie przebijesz”. Autor udowadnia, że głowę można stracić. W drodze do pracy, na przykład.

Wieczorem:

Napisałem Tomkowi: „Jesteś beznadziejna konserwa”. Przyjął. Przyjaciół poznaje się po tym, jak bardzo można ich obrazić.

Sobota:

„Halo Tato” w empiku, przedsprzedaż i szóste miejsce w kategorii „Literatura faktu”. Powinienem się cieszyć, tymczasem głowa atakuje z siłą buldożera: „Żaden dobry tytuł nie został empikowym bestsellerem. Będziesz jak koleś od wywiadów z celebrytą – świadkiem koronnym”. Próbuję odreagować, więc piszę naczelnym tabloidów, co myślę o ich pracy. Brzydko im piszę, ale sprawiedliwie.

Zapisane bez daty:

Podziały społeczne tak bardzo ruchome. Chłopcy z ONR podkreślają braterstwo i męską przyjaźń; dbają o wygląd tak, że zazdroszczę. Wystarczy, że zaakceptują własną tożsamość, a z rok pójdą z Paradą Równości. W końcu: każda nienawiść ma źródło w nienawiści do siebie.

 


  • Michał Osuch

    Mocne przemyślenia. Z niektórymi będę się musiał zmierzyć jeszcze raz, na zimno.

  • Miło i sprawnie. Jak zawsze. I w punkt jak to teraz mawiają. Dzięki.
    Márai za mną (wstrząs i otrząsanie się po jego słowach jak kiedyś po lekturze pewnego Franza, tyle że 20 lat wcześniej). Jasturn czeka w kolejce z Rylskim pod rękę. Ciekawe czy się nie pogryzą.
    Twoje słowa drukowane właśnie zamawiam.

  • borq

    Zaciekawiła mnie ta encyklopedyczność…
    Stworzyłem dobre kilka tysięcy stron książek pt.: „Instrukcja montażu produktu XYZ”, mnóstwo z tych produktów jest dziś używanych na całym świecie. Pod żadnym nie jestem podpisany imieniem ani nazwiskiem. Czy to mnie dyskwalifikuje z bycia encyklopedycznym?
    Nie boli mnie to, tylko ciekawi :)

  • Smok

    Jak to się dobrze czyta! Jestem zachwycona :) A dzisiaj odebrałam halo tato, prezent urodzinowy dla mojego – mam nadzieję, że się spodoba jak mnie

  • Kinga

    Bardzo dobry tekst ! :) Pozdrawiam.

  • „Głową bólu nie przebijesz” zaatakowało mnie na przystanku pod moim wydziałem – to było bardzo zaskakujące doświadczenie, muszę przyznać, chyba nawet bardziej niż niektóre koncepty z poezji barokowej. Nie wiem czy lubić czy potępiać tego, co to wymyślił, czy raczej współczuć mu roboty.

  • Czy ta knajpa to Cytat? Znam to hasło, ale nie pamiętam skąd dokładnie i ta niepamięć mnie zje, poratuj!

    • Tak! Cytat na Miodowej.

      • Uf, dzięki :) Dzięki też za Jastruna, dopisałam do listy książkowo-powypłatowej listy zakupowej :)